Cur eget
indignus
quisquam, te di vite?
Latin - Bradley - Key to Exercises in Latin Prosody and Versification
Vivite felices, memores et vivite nostri,
Sive erimus, seu nos fata fuisse volent.
. 3.
Tibull. 1, Eleg. I, 13.
Non agnamve sinu pigeat fcetumve capellae,
Desertum oblita^ matre, referre domum.
4.
Horat. De Art. Poet. 73.
Res gestae regumque ducumque, et tristia bella,
Quo scribi possent numero monstravit Humerus.
5.
H or at. I, Epist. I, 14.
Nullius addictus jurare in verba magistri,
Quo me cunque rapit tempestas, deferor hospes.
6.
Ovid. Met. XV, 206.
Transit in aestatem, post ver, robustior annus,
Fitque valens juvenis : neque enim robustior aetas
Ulla, nec uberior, nec, quae magis aestuet, ullaest.
7.
Euer et. V, 44.
At nisi purgatum est pectus, quae praelia nobis !
Quanta? tum scindunt hominem cupidinis acres
Solicitum cura e ! quantique perinde timores !
8.
Virgil. Georg. II, 426.
Pomaquoque,ut primu`m truncos sense^revalentes,
Et vires habue^re suas, ad sidera raptim
Vi propria nituntur, opisque haud indiga nostra? .
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? 18 ELISION.
9.
Propert. I, Cynth. Eleg. XVIII, 1.
Haec certe deserta loca et taciturna querent! ,
Et vacuum Zephyri possidet aura nemus.
Hie licet occultos proferre impune dolores,
Si modo sola queant saxa tenere fidem.
10.
Fin. Bourne Flor. Prim. 4.
Nec rigidi conterret eum inclementia coeli,
Fri? gida nec Boreae vis hyemisque minae.
Axe statim verso, quin protinus exit in auras,
Veris ut instantis nuncia lteta ferat.
11.
Claudian. In Ruf. I, 70.
Dissensuque alitur rumor ; ceu murmurat alt
i
Impacata quies pelagi, cu`m, flamine fracto,
Durat adhuc saevitque tumor, dubiumque per
aestum
Lassa recedentis fluitant vestigia venti.
12.
Lucan. I, 644.
Aut si fata movent, orbi generique paratiir
Humano matura lues ; terraene dehiscent,
Subsidentque urbes ? an tollet fervidus aer
Temperiem? segetes tellus infida negabit?
13.
Ovid. Met. XI, 510.
Utque solent, sumtis in cursu viribus, ire
Pectore in arma feri praetentaque tela leones ;
Sic ubi se ventis admiserat unda coortis,
lbat in armaratis, multoque erat altior illis.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? ELISION. 19
14.
Proper t. ? ? ? th. ? III, 5.
Tune audi re potes vesani murmura ponti
Fortis ? et in dura nave jacere potes i
Tu pedibus teneris positas fulcire prui? nas ?
Tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives ?
15.
Vida Christiad. I, 520.
Qualis ubi Arctois Boreas erupit ab antris,
Aerios rapido perverrens turbine campos,
It coelo ferus, et piceas toto aelhere nubes
Ineequitur, dant victalocum et cavanubilacedunt.
16.
Ovid. Met. XV, 78.
Sunt herb>> dulces ; sunt, quae mitescere flamma^
Mollirique queant : nec vobis lacteus humor
Eripitur, nec mella thymi redolentia florem.
Prodiga divitias alimentaque mitia tellus
Suggerit; atque epulas sine caede et sanguine
praebet.
17.
Virgil. Mneid. XI, 100.
Jamque oratores aderant ex urbe Latina,
Velati ramis oleae, veniamque rogantes.
18.
Virgil. Mmid. XII, 113.
Postera vix summos spargebat lumine montes
Orta dies, cu`m primu`m alto se gurgite tollunt
Sous equi, lucemque elatis naribus efflant.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? 20 SYN. I? I^RESIS, SYNCOPE,
CHAPTER IV.
SYNARESIS, SYNCOPE, APOCOPE.
1.
Tibull. II, Eleg. I, 45.
Rure levis verno flores apis ingerit alveo,
Compleat ut dulci sedula melle favos.
2.
Horat. II, Sat. VII, 73.
Prsetereo sapiens argentea : tolle peri^clum,
Jam vaga prosiliet fraenis natura remotis.
S.
Ovid. Met. XIV, 207.
Quae super ipse jacens, hirsuti more leonis,
Visceraque, et carnes, oblisisque ossa medullis,
Semanimesque artus, avidam condebat in alvum.
4.
Tibull. II, Eleg. I, 17.
DI^ patrii, purgainus agros, purgamus agrestes;
Vos mala de nostris pellite limitions.
Neu seges eludat messem fallacibus herbis ;
Neu timeat celeres segnior agna lupos.
5.
Ovid. Fast. I, 27.
Tempora digereret cu`m conditor urbis, in anno
Constituit menses quinque bis esse suo.
Scilicet arma magis quam sidera, Romule, no^ras ;
Curaque fini? timos vincere major erat.
6.
Martial. X, ? ? . II, 9.
Marmora Messala e findit caprificus, et audax
Dimidios Crispi mulio ridet equos.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? AND APOCOPE. 21
At chartis nec furta nocent, et saecula prosunt,
Solaque non no^runt haec monumenta mori.
7.
Milton. Eleg. IV, 79-
Perpetuoque comans jam deflorescit oliva ;
Fugit et aerisonam diva perosa tuba ni:
Fugit lo terris, et jam non ultima virgo
Creditur ad superas justa volasse domos.
8.
Lucret. VI, 91-
Tu mihi, supremas proscripta ad candida callis
Currenti, spatium praemonstra, callida musa,
Calliope, requies hominum, divu^mque voluptas;
Te duce, ut insigni capiam cum laude coronam.
9-
Virgil. Mneid. XII, 4.
Sancius ille gravi venantu^m vulnere pectus,
Tum demuni movet arma leo ; gaudetque co-
mantes
Excutiens cervice toros, fixumque latronis
Impavidus frangit telum, et fremit ore cruento.
10.
Tibull. I, Eleg. XI, 11.
Tunc mihi vita foret dulcis ; nec tristia no^ssem
Arma, nec audi^ssem corde micante tubam.
11.
Horat. II, Epist. II, 120.
Vehemens, et liquidus, puroque simillimus amni,
Fundet opes, Latiumque beabit divite lingua^.
12.
Ilorat. II,Sat. II, 103.
Cur eget indignus quisquam, te di vite? Quare
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? 22 SYNA? RESIS, SYNCOPE.
Templa ruun tan tiqua deu^m? Cur, improbe, cara
Non aliquid patriae tanto emetiris acervo ?
13.
Statu Thebaid. I, 306.
Tum dextrse virgam inseruit, qua^ pellere dulces
Aut suadere iterum somnos, qua nigra subire
Tartara et exangues animare assueverat umbras.
14.
Vin. Bourne Corydon Qnerens, 5.
Audi^erant Zephyri vocem gemitusque dolentis,
Et moestis venti congemue^re sonis :
Audi^erat ri vus, resonumque ad murmura murmur,
Et questum ad questus, ingeminavit aqua.
15.
Milton. Eleg. III, 45.
Flumina vernantes lambunt arge? ntea campos;
Ditior Hesperio, flavet arena, Tago.
Serpit odori? feras per opes levis aura Favoni^,
Aura, sub inrjumeris, humida, nata rosis.
16.
Claudian. De Rap. Pros. II, Proefat. 13.
Tum patriae festo la? tatus tempore, vates
Desuetae repetit fila canora lyrae ;
Et, resides leni modulatus pectine nervos,
Pollice festivo nobile duxit ebur.
17-
fin. Bourne Lucia et Corydon, 9.
Vidistin' (quin saepe vides) ut languida marcent
Lilia, qua; preegravat imber aquae ?
Lento sic peri^it tabo, sic palluit illa,
Ad finem extremo jam properante die.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? DIA? RESIS, EPENTHESIS. S3
18.
Lucan. Ill, 627.
Strage viru^m cumulata ratis, multoque cruore
Plena, per obliquum crebros latus accipit ictus :
At postquam ruptis pelagus compagibus haosit,
Ad summos repleta foros, descendit in undas.
19.
Virgil. JEneid. VI, 651.
Arma procul currusque viru^m miratur inanes. ,
Stant terra defixae hasta? , passimque soluti
Per campos pascuntur equi : quae gratia curru^m
Armorumquefuit vivis, qua e cura nitentes
Pascere equos, eadem sequitur tellure repo^stos.
CHAPTER V.
DIURESIS, EPENTHESIS,PJRJGOGE.
? .
Virgil. ? neid. Ill, 354.
Aulai in medio libabant pocula Bacchi
Impositis auro dapibus, paterasque tenebant.
2.
Horat. II, Epist. II, 146.
Si tibi nulla sitini finiret copia lyinphae,
Narrares medie? is; quod quanto plura para^sti,
Tanto plura cupis, nulline faterier audes ?
3.
Ovid. Met. VI, 288.
Illa malo est audax. Stabant cum vestibus atris
Ante toros fratrura, dema? sso crine, sorores :
E quibus una, trahcns haerentia viscere tela,
Imposito fratri moribunda relanguit ore.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? 24 DliERESlS, EPENTHESIS,
4.
F ir gil. Mneid. XI, 239-
Atque hi? c legatos JEtola^ ex urbe remissos,
Quae re? ferant, fari jubet; et responsa reposcit
Ordine cuncta suo. Tum facta silentia unguis,
Et Venulus dicto parens ita farier infit.
5.
Virgil. JEneid. VIII, 355.
Haec duo praeterea disjectis oppida muris,
Relliquias veterumq: vides monumenta virorum.
Hanc Janus pater, hanc Saturnus condidit ur-
bem;
Janiculum huic, illi fuerat Saturnia nomen.
6.
Ovid. Trist. IV, Eleg. VIII, 17.
In cava ducuntur quassae navalia puppes,
Ne temere in mediis dissoluantur aquis.
Ne cadat, et multas palmas inhonestet adeptas,
Languidas in pratis gramina carpit equus.
Miles, ut emeritis non est satis utilis aunis,
Ponit ad antiquos, quae tulit, arma Lares.
7.
Virgil. Mneid. XII, 451.
Qualis ubi ad terras abrupto sidere nimbus
It mare per medium, miseris, heu, praescia longe?
Horrescunt corda agricolis; dabit ille ruinas
Arboribus stragemque satis, ruet omnia late.
Antevolant, sonitumque ferunt ad liltora venti.
Talis in adversos ductor Khoeteius hostes.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? AND PARAGOGE. 25
8.
Ovid. Trist. II, Eleg. I, 233.
Urbs quoque te et legum lassat tutela tuarum,
Et morum, similes quos cupis esse tuis.
Nec tibi contingunt, quae gentibus otia praestas ;
Bellaque cum multis irrequieta geris.
Mirer in hoc igitur tantarum pondere rerum,
Unquam te nostros evoluisse jocos.
9.
Claudian. De Rap. Pros. I, 243.
Atria cin? git ebur ; trabibus solidatur aeris
Culmen j et in cebas surgunt electra columnas.
? .
Virgil. JEneid. VIII, 26.
Nox erat, et terras animalia fessa per omnes,
Alituum pecudumque genus, sopor altus habebat.
11.
Horat. I, Epist. I, 50.
Cautus enim metuit foveam lupus, accipiterque
Suspectos laqueos, et opertum miluus hamum.
12.
Virgil. JEneid. IV, 340.
Me si fata meis paterentur ducere vitam
Auspiciis, et sponte mea^ componere curas,
Urbem Trojanam primu`m dulcesque meorum
Relliquias colerem ; Priami tecta alta manerent.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:23 GMT / http://hdl. handle. net/2027/hvd. hwrgl4 Public Domain, Google-digitized / http://www. hathitrust. org/access_use#pd-google
? 26 VARIATION
CHAPTER VI.
ENALLAGE on VARIATION OF WORDS.
I.
Ovid. Fast. Pi, 771.
Tempora labuntur; tacitisque senescimus annis;
Et fugiunt, fneno non remorante, dies.
2.
Ovid. Heroid. II, 489-
Sceptra parens Asioe, qua nulla beatior ora,
Finibii^s immensis vix obeunda, tenet.
3.
Ovid. Fast. II, 489.
Jupiter annuerat; nutu tremefactus uterque
Est polus ; et coeli pondera sensit Atlas.
4.
Ovid. Fast. 1, 345.
Si quis erat, faetis prati de flore coronis
Qui posset violas addere, dives erat.
5.
Juvenal. XI, 159.
Hic tibi vina dabit, diffusa in montibus illis,
A quibus ipse venir, quorum sub vertice lusit.
6.
Virgil. JEneid. II, 593.
Continuit, roseoque haec insuper addidit ore;
" Nate, quis indomitas tantus dolor excitat iras?
Quid iuris ? aut quonam uostri tibi cura recessitr"
7.
