No More Learning

. . Exspirant acrem pa? idces, absinthia tetra. . . . Lucret.
Armatam fdcibus matrem et serpentibus atris. Virgil.
Ut canis in vacuo lepbrem cum Gallicus arvo. Oviq].
(Edipodas facito Telegonasque voces. (9. ) Id.
Munera porta ntes, eborisque aurique talenta. Virgil.
Multa super Priamo rogitans, super Hectbre multa. Id.
Curculio, atque inbpi metuens formica senectse. Id.
Eoasque acies, et nigri Memnbnis arma. Id.
Eripuit, geminique tulit Chirbnis in antrum. Ovid.
. . . Aut Helicen jubeo, strictumque Oribnis ensem. Id.
Armatumque auro circumspicit Oriona. Virgil.
Immembres socii vasti Cyclopis in antro. Id.
Mancipiis locuples eget sens Cappadocum rex. Horace.
Ingentem manibus tollit cratera duobus. Ovid.
Ingens argentem, Dodonseosque lebetas. Virgil.
. . . Junonis, gelidumque Anienem, et roscida rivis. . . Id.
Non ulli pastos illis egere diebus. Id.
Aut impacatos a tergo horrebit Iberos. Id.
Jupiter antiqui contraxit tempora veris. Ovid.
iEquatse spirant aurae, datur hora quieti. Virgil.
Ascanium surgentem, et spes hmredis liili. Id.
Nee de plebe deo, sed qui ccelestia magno . . . Ovid.
. . . Regis Romani ; primus qui le gibus urbem. . . . Virg.
Fluminibus vertit vervecum lana colorem. Friscian.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:55 GMT / http://hdl. handle. net/2027/uc2. ark:/13960/t6m041t73 Public Domain / http://www. hathitrust. org/access_use#pd
? SUPPLEMENT. 115
Tollere consuetas audent delphines in auras. Ovid.
Jam jam contingit summum radice flagelltim. Catullus.
Dextera, quae Ditis magni sub moenia tendit. Virgil.
Tractavit calicem manibus dum furta ligurit. Horace.
Hinc sinus est longus Cilicum, qui vergit ad ortus. Prise.
Moenia conspicio, atque ad verso fornice portas. Virgil.
Florentem cytisum, et saUces carpetis amaras. Id.
Nee spatio distant Nesidum littora longo. Priscian.
Paludis in secreta veniet latibula. (17. ) Phcedrus.
Ambiguam tellure nova Salamina futuram. Horace.
Una salus victis nullam sperare salutem. Virgil.
Nam Ligurum populos, et magnas rexerat urbes. Ovid.
Talis Amyclaei domitus Pollucis habenis. Virgil.
Cum faciam vitula pro fru gibus, ipse venito. Id.
Trachyna video ; quis mihi terras dedit. (17. ) Seneca.
Halcyone Ceyca movet ; Ceycis in ore . . . . Ovid.
Sive Erycis fines regemque optatis Acesten. Virgil.
. . . Conserimus, multos Danaum demittimus Oreo. Id.
Fudimus, insidiis, totaque agitdvimus urbe. Id.
Caeca sequebatur, totumque incauta per agmen . . . . Id.
Lac facitbte bibat, nostraque sub arbore ludat. Ovid.
. . . Scripturus ; neque te ut miretur turba labores. Hor.
Solulus omni fcenore. (20. ) Id.
Hoc erat, hoc votis inquit quod ssepe petivi. Virgil.
Sed quamvis formae nunquam mihi fama petita est. Ovid.
Nee tamen, et cuncti miserum servare velltis. Id.
Nee miserae prodesse in tali tempore quibat. Lucretius.
Videritis Stellas illic ubi circulus axem . . . . Ovid.
Dein cum millia multa fecerimus. (29. ) Catullus.
. . . Limina portarum, nee spes opis ulla ddbatur. Virg.
Troja per undosum peter etur classibus aequor. Virgil.
Sanguine foedantum quos ipse sacraverat ignes. Id.
Carmina turn melius, cum venerit ipse canemus. Id.
Si modo fert animus, gradtre, et scitabere ab ipso. Ovid.
11*
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:55 GMT / http://hdl. handle. net/2027/uc2. ark:/13960/t6m041t73 Public Domain / http://www. hathitrust. org/access_use#pd
? 1 16 SUPPLEMENT,
" Noris nos" inquit; docti sumus. " Hie ego, " Pluris. "
Horace.
Dextera diriguit, nee citra, mota nee ultra. . Ovid.
Sed tamen iste deus qui sit da Tityre nobis. Virgil.
. . . Leniit, et tacita refluens itd substitit, unda . . . Vir.
Solvite corde metum Teucri, secludite curas. Virgil.
Moly vocant superi ; nigra radice tenetur. Ovid.
Nescee Spioque, Thaliaque, Cymodoceque. Virgil.
Pro re pauca loquar.
Nee ego hanc abscondere furto . . . Id.
Vos Tempe totidem tollite laudibus (32. ) Horace.
Consiliis pare, quse nunc pulcherrima Nantes. . . . Virgil.
Me miserum ! ne prona cadas, indignave lsedi. Ovid.
Certe sive mihi Phyllis, sive esset Amyntas . . . Virgil.
Non bene coelestes impia dextra colit. (9. ) Ovid.
Tecta superne timent, metuunt inferne cavernas. . . .
Lucretius.
Vidi Virgineas intumuisse genas. (9. ) Ovid.
Vultu quo coelum tempestatesque serenat. Virgil.
cru delis Alexi, nihil mea carmina curas. Virgil.
Sicutz summarum summa est seterna, neque extra. . . .
Lucretius. \
Est mihi, sitque precor, flavas tutela Minervse. . . . Ovid. ,
Puella senibus dulcior mihi* cygnis. (23. ) Martial.
Nee jacere indu manus, via qua munita fidei. Lucretius.
Victa jacet pietas, et Virgo caede madentes. . . . Ovid.
Cadet in terras Virgo relictas. (12. ) Seneca.
Oro, qui reges consuesti tollere, cur non. . . . Horace.
Quo fugis ? Orot mane, nee me, crudelis, amantem. . . .
Ovid.
* Decisive instances of mihi, tibi, &c. with the final ? lone:, occur frequently
in Iambic verse. See Plaut. Cist. II. 3. U. Poenul. I. 3. 3. Catul. 42. 8. (al, 45.
8. ): 23. 6. (al. 25. 6. ); 8. 3. 15. Hor. Epod. 4. 2; 5. 101; 8. 3; 10. 16; 15, 20.
Pbled. III. prol. 61 ; 12. 7. II. 4. 7. III. 18. 14 IV. 6, 24. II. 5. 4. III. 18. 2. Hor.
Carm. IV 5. 6. &c.
t See Ov. Met. II. 566. III. 266. XV. 497. Trist. I. 1. 44 ; 2. 77. Am. III. 7. 2, J
Hor. Sat. I. 4. 104, &c.
? ? Generated for (University of Chicago) on 2014-12-26 11:55 GMT / http://hdl. handle. net/2027/uc2. ark:/13960/t6m041t73 Public Domain / http://www. hathitrust. org/access_use#pd
? SUPPLEMENT. 117
Sed timuit, ne forte sacer tot ab ignibus aether. . . Ovid,
Hie vel ad Elei metas et maxima cam pi . . . Virgil.
Turn pater omnipotens misso perf regit Olympum . . . Ov.
Ver erat seternum, placidique tepentibus auris . . Id.
. . . Si cita dissiliant nempe her omne necesse est. . . .
Lucretius.
Dum calet, et medio sol est altissimus orbe. Ovid.
Sisyphon aspiciens, " cur hie e fratribus" inquit . . . Id.
Sic omnes, ut et ipsa Jovis conjuxque sororque . . . Ov.
. . . Ulla tenent, unco non alligat anchora morsu. Virgil.
Quid vetat irato numen adesse deo ? (9. ) Ovid.
Daphnin ad astra feremus ; amavit nos quoque Daphnis.
Virgil.
Uibn in Tyriam transfer felicius urbem. Ovid.
Donee eris felix multos numerabis amicos. Id.
Forsitan et nostrum nomen miscebitur istis. Id.
Aut tondit infirmas oves.